Salam semua.
Esok merupakan hari terakhir persekolahan sebelum semua orang akan mula bercuti. Budak-budak ramai yang telah mengambil cuti sendiri seperti sekolah ini milik mereka sendiri. Tidak mengapa, sekolah tetap diteruskan seperti biasa. Awas kalau naik sekolah nanti, pasti hukuman sudah sedia menanti (mata bersinar kejam disebabkan aku guru bertugas minggu ini). Ketawa.
Disebabkan aku banyak mengajar budak-budak Tingkatan Satu, Dua dan Empat, setiap kali mereka ternampak aku, pasti mereka akan mengungkapkan sebaris ayat yang boleh buat sesiapa sahaja menjadi sedikit gila jika ia sudah diucapkan lebih daripada seratus orang (tidak termasuk oleh orang yang sama berkali-kali).
Budak 1 : Cikgu, nak duit raya!
Budak 2 : Jangan lupa bagi duit raya cikgu!
Budak 3 : Cikgu, duit, duit, duit raya!
Budak 4 : Rumah cikgu jauh, cikgu bagi kamu duit raya je la.
Budak 5 : Duit raya, cikgu nak bagi kan?
Budak 6 : Duit raya berapa banyak tahun ni cikgu?
Budak 7 dan seterusnya : .......'duit raya'.......'duit raya'........
Duit raya masih menjadi inti pati ayat tidak kira di mana sahaja aku bertemu mereka sepanjang minggu ini. Bukan aku tidak mahu beri, tapi disebabkan mulut-mulut mereka ini sangatlah bising, maka, kalau memberi pada satu kelas sahaja, berita itu akan tersebar dengan jayanya ke seluruh sekolah.
Contohnya, semasa aku berikan budak kelas aku seorang satu kek cawan, habis tersebar berita di sekolah yang 'Cikgu Zara akan beri hadiah kalau rajin dalam kelas'
Itu baru kek cawan. Kalau duit raya? Pitam aku dibuatnya. Jadi, bagi untuk tidak menghampakan mereka, aku telah membuat keputusan untuk berlaku adil kepada mereka semua. Semua kelas yang aku ajar akan mendapat duit raya yang istimewa daripada aku.
Aku : Disebabkan semua orang minta duit raya, cikgu nak beri duit raya.
Budak - budak : Yeah!
Aku : Sebelum dapat duit raya, cikgu nak tanya soalan.
Budak-budak : Apa dia cikgu?
Aku : Duit diperbuat daripada apa?
Budak-budak : Kertas!
Aku : Ya betul. Jadi, setiap orang mari ambil duit raya ini di depan.
Budak-budak : Yeah!
Duit raya khas sempena Aidilfitri daripada Cikgu Zara. Ketawa.
Duit ini 'super hot'!
Duit ini 'super hot'!
Budak-budak : Ni bukan duit cikgu!
Aku : Kata duit buat dari kertas?
Budak-budak : Tapi ni kerja sekolah.
Aku : Saya tak sanggup kalau awak semua lupakan saya cuti dua minggu ni.
Budak-budak : Nak duit raya cikgu!
Aku : Kalau cetak kertas ni semua, guna duit tahu? Maka, ini kira duit raya daripada saya.
Budak-budak : Selama ini pun cikgu memang bagi kertas percuma.
Aku : Kali ini istimewa sedikit.
Budak-budak : Apa yang istimewa?
Aku : Duit ini panas.
Budak-budak : Sebab cikgu baru fotostat!
Aku : Betul! (ketawa)
Dan budak-budak ini ketawa girang seperti selalunya. Naik sekolah nanti baru fikir sama ada mahu beri duit raya ataupun tidak disebabkan bilangan anak saudara, sepupu, pakcik, makcik, tidak termasuk keluarga aku sendiri sudah melebihi seratus orang. Budak-budak ini mahu datang ke rumah aku.
Budak-budak : Nanti saya datang raya rumah cikgu, nak dapat duit raya betul.
Aku : Raya nanti saya tiada di rumah.
Budak-budak : Cikgu pergi mana?
Aku : Saya beraya di Bangkok.
Budak-budak : Huh!
Zara : Cuaca hari ini baik dan aku amat berharap agar semuanya kekal baik sahaja. Sudah masuk hari ke dua puluh tiga aku berpuasa, dan seluruh umat Islam tentunya. Hari ini bila bertanya pada budak-budak, masih ramai lagi yang mengaku tidak berpuasa. Alahai.
Nikmati karya pertama Shafaza Zara Syed di Aksara Keraian.[Halaman Peminat][Kumpulan Pembaca][Bab 01] [Bab 02][Bab 03][Bab 04][Bab 05][Bab 06][Bab 07][Bab 08] [Bab 09][Bab 10][Bab 11][Bab 12][Bab 13][Bab 14][Bab 15] [Bab 16][Bab 17][Bab 18][Bab 19][Bab 20][Bab 21] [Bab 22] [Bab 23] [Bab 24][Bab 25][Bab 26][Bab 27][Bab 28][Bab 29][Bab 30][Bab 31][Bab 32][Bab 33][Bab 34][Bab 35][Bab 36][Bab 37][Bab 38]
